Sa puso ko, walang nagbago.

Ganun ba tlga yun? Yung kapag sobrang saya mo sa simula ng araw, magiging malungkot ka at the end of the day? Sobrang unfair nman yata nun. Ang ganda kasi ng simula ng September ko e, bakit nung ngtapos parang bigla nlang nglaho parang bula ang lahat? Na parang lahat ng saya napalitan ng sakit. Sana nabigyan muna ako ng warning noh? para kahit papano, hindi ganito kasakit. para kahit papano, hindi doble ang sakit. Pero wala akong ngawa,wala akong alam sa mangyayari e. Kasalanan ko lang siguro, hindi ako msyadong nging handa.

Gusto ko lang sanang ipaalam na hindi lang ikaw ang nhihirapan sa nangyayari. Ako din. Sila din. Tayong lhat. Wag mong isipn na ikaw lang ang nsasaktan, kasi ako din. Oo tama, ako din at hindi lang ikaw. Alam mo kung bakit? Kasi kaibigan kita. Kasi mahal kita. Kasi pinapahalagahan ko lhat ng nangyari satin. Sana naging aral ito para sa bawat isa sa atin. Para ndin sa ikabubuti pa ng mga buhay ntin.

Tandaan mo, na sa bwat nangyari, naipon yung sakit. Pero ganun pa man, maaring mrami akong nasabi pero sa puso ko mahal pa rin kita at kaibigan pa rin kita. Wag kang magalala, hindi ako nagalit sayo o kung ano. Siguro lang naipon ang sakit. At sana, dumating na yung panahon na mawala lahat ng sakit na to, at pag handa na ako, at handa ka ndin, ddting yung panahon na mgiging okay din ang lahat ng ito. Magiging okay din lhat tayo. Mahal kita, kaibigan.